Φαλάσαρνα

arxaia-falasarna

Επί αιώνες έμεινε κρυμμένος ο πολύπαθος λιμένας στα Φαλάσαρνα Χανίων – όχι μέσα στη θάλασσα, αλλά στην ξηρά….

… θαμμένος κάτω απ’ την άμμο και το χώμα.

Ο λιμένας στα Φαλάσαρνα, γνώρισε πειρατικές επιδρομές, φιλοξένησε συχνά στα ασφαλή νερά του πλοία κουρσάρικα.

Εξ’ ίσου συχνά εμπόδισε, με τη γερή αλυσίδα που έκλεινε την είσοδό του, εχθρούς να περάσουν στην πόλη. Στάθηκε ωστόσο ανήμπορος μπροστά στην πανίσχυρη ρωμαϊκή στρατιά.

Στα 68 π.Χ. , οι λεγεώνες του Μέτελου σάρωσαν τις εγκαταστάσεις του και ως ποινή για την αντίσταση που προέβαλε, έκλεισαν με θεόρατες πέτρες το στόμιό του.

Έκτοτε άρχισε μέρα τη μέρα να ρηχαίνει και μια δυνατή παλίρροια το 66 μ.Χ ήταν αρκετή για να γεμίσει άμμο και όστρεα θαλασσινά.

Το έτος 375 μ.Χ ωστόσο, ο Ποσειδώνας προσφέρθηκε να τον λυτρώσει.

Μ’ ένα τεκτονικό σεισμό τον ανύψωσε, μαζί με όλη την ακτογραμμή της Φαλάσαρνας, γύρω στα 6,6 μ. Πάνω από δεκάξι αιώνες μετά η αρχαιολογική σκαπάνη αποκαλύπτει ένα ένα τα ιστορικά λιθάρια που σχημάτιζαν άλλοτε τις αποβάθρες του.

Τώρα οι δέστρες τους προβάλλουν αγέρωχα έξω από το νερό, ελπίζοντας να δέσει κάποτε εκεί κάποιο καράβι…

 

Phalassarna

The long-suffering harbour of Phalassarna west of Chania remained hidden for centuries – not in the sea, but on dry land, burried under the sand and earth.

It had been subjected to pirate raids, it had frequently prevented enemies from reaching the city by the strong chain which closed its entrance.

Nevertheless, it proved powerless against the mighty Roman army.

Ib 68BC, the legions of Metellus swept away its buildings and as a punishment for the resistance it had put up, blocked its mouth with enormous rocks. From then on it began to become shallower day by day and sea-shells.

But in the year 375AD, Poseidon came to redeem it. By a tectonic earthquake he raised it about 6,6 metres, togetrher with the whole coasline of Phalassarna.

More than sixteen centuries afterwards, the spade of archaeologists reavealed one by one the historic stones which had once formed its piers.

Now their bollards proudly project from the water, hoping that one day some vessel will moor there again…

Free – Αγορά